رنگین کمان

یک حضور ابری

                   یک دل طوفانی

                                     یک رعد و برق در چشمها

                                                                                و سپس

 

ریزش

        ممتد

               خاطرات

                           .

                           .

                           .

                           .

همه چیز برای حضورت مهیاست. این بار کمی زودتر بیا رنگین کمان . . .

/ 12 نظر / 6 بازدید
نمایش نظرات قبلی
بهار

سلام عزیز دلم خوش اومدی... اره حقیقت زندگی بود... ممنونم جیگرم... پستت هم زیباست [ماچ]

بگرد 2 تا پسر پیدا کن برات نظر بذارن. من تنهایی بین این همه آبجی خجالتم می گیره[خجالت]

بهار

اینجا ایران است!! تنهـــا جایی که... به مسائل دردناک میخندند و برایش جـــک میسازند...! و این صدای پر درد من است! میتوانی به من هم بخندی...

بهار

مهربونی از خودته عزیز دل من....[قلب]

بهار

دغدغه خود را در آغوش بگیر و بخواب هیچ کس آشفتگی‌ات را شانه نخواهد زد این جمع پر از تنهایی ا‌ست . . .

پرتو

[گل][گل][گل] [گل][گل][گل]

مهدی تنها

سرم را در میان زانوهایم گرفته‌ام و در تاریکی شب از میان سد دستانم به روزنه‌های نوری که از تابش مهتاب بر بالشم میتابد نگاه میکنم، همه‌چیز ساکت و خف انگیز است، صدایی نیست جز صدای آرام باد که گاهی در میان درختان زوزه کش میشود و برفها را به هوا بلند می‌کند، دستانم سرد است؛ سردتر از هوای برفی بیرون و تنها به فکر خاطراتم هستم، همان‌هایی که مدت ها آزارم داده‌اند و امشب خون رگهایم را منجمد کرده‌اند، نبضم بی‌صداست، گویی خونی نیست که جریان پیدا کند در بدنم، تیغی که دستم گرفته‌ام مجوز خروج تنهایی و ترک زندگی است به بهای روان شدن خونی که در حال انجماد است، من میسوزانم همه لحظه‌های بودنم را تا شاید بودنم با این رفتنم یاد آور شود... ممنونم که امید تو نوشته‌هات موج میزنه واسه برگشت تنی که از رفتن خون کرخ شده... { تا انتهای شهر میدوم، اما خبر از عشق نیست... امکانش هست کمی عشق نشانم دهی، قول میدهم به کسی نگویم... [گل]}

نغمه

[لبخند]

مریم

ریزش ممتد خاطرات [تایید]

صدف

مثل سهراب دگر جنس تنهایی من .جینی نیست. که ترک بر دارد مثل مرمر شده است چینی نازک تنهایی من...